instagram beni depresyona sokacak galiba sonunda..
lisedeki arkadaşlarımı takip ediyorum.. doğal olarak.. güzel sayılabilecek yıllardı..
o insanlar.. o ergenuslar.. tamam hepsi ayrı ayrı ve toplu olarak zeki insanlardı.. onların şu an oldukları yer, yaptıkları şeyler beni şaşırtıyor.. ya rabbim diyorum, ben ne yaptım da giresun! böyle bir şey olabilir mi ya :( bari kırıkkale falan olsaydı 2 haftada bir eve giderdim.. millet hep bir erasmus lar yurtdışılar ve yurtiçi gezmeler.. açıkcası gözüm kaldı, benim vizyonum niye eve kadar diye kendimi bir kınadım üzüldüm.. 1.sınıfta erasmus yapacagım, farabi ye koşacağım, mevlana ya da giderim diye kendi kendimi ve bir miktar annemi gazlamaktan öteye gidemiyorum.. hoş 2.sınıfta farabi ye başvurdum ama sınıfta yer yok diye almadı o sene kimseyi o çok yüksek puanlı okul.. ben de başka yer yazmamıştım, kader dedim oturdum..
kader.. ne kadar basit.. insanlar oturmuyor çabalıyor, en basitinden pasaport falan çıkartıyor, ben kader işte kaldık buralarda diyorum.. ben de çabalasam olmaz ama, anca yatış.. her başarısızlığıma bir bahanem de var..
sonra böyle instagram'da falan insanların gezmelerine, yaptıklarına, yanlarındaki kişilere bakıp bakıp ''böyle bir şey olabilir mi?'', ''bu kız lisede de çok hırslıydı'', ''senden böyle bir şey beklemezdim, şaşırttın'' tarzı self servis dedikodu yapayım..
öyle yani.. çok kızgınım kendime ve yıllardır süreğen ataletime.. çok asosyal ve az biraz da antisosyal bir insanım.. hayatımı cips aldım yoğurdu unuttum telaşından öteye taşımalı ve artık cips yemeyi bırakmalıyım.. 100 kilo olacağım bu hızla giderse..
söyleceklerim bu kadar.. çok anlık çok saçma ve dolu dolu kendine kızgınlık içeren bir yazı oldu.. bütün lise arkadaşlarımı geldikleri yerlerden ötürü tebrik ederim.. ben zaten buraya gelirken üzülmüştüm, herkes ankara/izmir/istanbul'da ben kala kala giresun diye..
bu sene git gide üzülüyorum.. 5 sene olacak çünkü bu nemin küfün riyakarlığın içinde.. üzgünüz, ama üzüntümüzü belli edemiyoruz elalem dalga geçer, laf söyler korkusundan.. sonra rüyamızda posy apokaliptik dünyada hayatta kalmaya çalışıyorum..
yazdıkça saçmalıyorum.. saçmaladıkça yazıyorum.. bu kısır döngüyü kırmak için yazıyı burada bitirelim..
gidiyim biraz babala tv falan izleyeyim.. o da en son onedio ya katılmış.. :/
sağlıkla, umutla, kitapla kalın!
dr.coffee'den sevgilerle
instayı kapat canımcım , bak çok çok 2 gün hissedersin yokluğunu , sonra al eline bir kalem -kağıt , yaz ne yapmak istiyorsun , bir de güzel yanları var hayatın , senin gibi gelecek vaadeden birinden duymak üzüyor bunları , sana demiyorum ki polyanna ol , ama geçmişe yanmak çözüm değil inan , dünü dünde bırak bu anın tadına bak derim . HEr yurtdışına gideni mutlu sanma , her fotoğraf atanın gülüşüne aldanma ... Bugün kendin için bir iki satır oku , yeni bir karar al , bu karar senin olsun , kimsenin değil , yeni bir dizi başla sadece 1 bölüm izle , yarına yapacak şeyin kalsın , seviliyorsun , yetmez mi , tanışmasak ta , hiç görüşmesek te , bir yerlerde yazdığın her harfe değer verenler var , bunu bil . ve yaz saçmalamak ta lazım arada :D
YanıtlaSilben sadece hasetçi başı gibi oo ne güzel gitmiş gezmiş ben giresundayım kafası yaşıyorum.. to do list yapsam tek madde okulu bitir olacak kadar da vizyonsuzum.. 6 yıl çok uzun, 3'te bitireceklermiş :D senin yorumuna binayen gittim kitap okudum biraz, dizi izledim ama tek seferde bütün bölümlerini bitiriverdim..
Silsaçma da olsa, ergen triplerine de benzese yazdığımı okuduğun için teşekkür ederim :) kalpkalpkalp
niye saçma olsun , niye ergen tribi olsun ... bak senin gibi düşünen bir üniversiteli ile yaşıyorum , tanıdığım çok kişi de aslında senin gibi düşünüyor . Hatta o popi fotoğraf atanlar bile düşünüyor o derece . belki de erken yoruyoruz çocuklarımızı ... belki de onlara nasıl keyif alınacağını hayattan öğretemiyoruz . Belki de amaçlarımızın aynı olmasını istiyoruz yaşadıklarımız farklı olmasına rağmen . Dayatmalarımız var hep sizin iyiliğiniz için olduğunu söylediğimiz . keşkelerim çok bu konuda ... bizler de yanlış yapıyoruz zannederim , senin gibi üniversiteli gençler ile konuştukça arızayı kendimizde arıyorum ama çözümü bulamıyorum . Siz de bir gün alır mısınız aynı keyfi bilmiyorum ama deli gibi mutlu olmanızı istiyorum , istediklerinizi yapabilmeniz için içim gidiyor . İstiyorum ki genç zamanlarınızı istediğiniz yerlerde , istediğiniz şeyler yaparak tüketin . İstiyorum ki keşkeleriniz olmasın hiç hayatta . Ne demek okumak , seviyorum sizi :D
Silsanırım bu triplerimiz biraz doyumsuzlukla biraz da daha üst yaşamlar olduğunu görmemizle alakalı sanırım.. elimizdekinin değerini anlamayıp sürekli daha fazlasını istiyoruz.. daha fazla kitap daha fazla sosyallik daha fazla şey.. kendi eksiklerimize bakmaktan hayatı kaçırıyoruz.. tabi bunlar benim düşündüğüm şeyler.. senin evdekilerin ne hissettiğini bilemem :P
Silinşallah hepimiz çok mutlu oluruz :)) hayatın değerini öanlarız :)
ay dur bitcek bigün hepsi egzcen sen de pasaport bile alcaan :)
YanıtlaSilay hadi inşallah :D
Sil